Ook zwervers vangen de dag weer aan
hun gezamenlijk ontwaken bij de grijze vijver.
Geruzie over geld, het barst van de dood
hij spreekt nog het accent van zijn ouders.

De stad is geroosterd
haar bestaan is zonder palmen of heuvels
het blauwgroene licht laat de plastic boten oplichten.

Daarbuiten de slaapwijken met hun identieke huizen
ook hier wordt geleefd, wordt een kind aangereden
wordt hevig gevreeën in systeembouwkamers.
Een sauna op zolder en kamers voor hobby’s.
De oven gewonnen met de loterij van de visclub.

De laatste paardenslager gesloten.
Een potloodventer blijkt een man die zijn moeder mist
ontsnapt uit een van de tehuizen.
Een voetbalclub is ook een leven.
Een supermarkt brandt af
een wijk krijgt nieuwe voorgevels
een leven op palen, vereniging van eigenaren
en onder de kleding de hongerige lichamen.

Dordt is ook zoveel lelijkheid.
Wat deed ze besluiten te blijven
in deze steen te verstenen?
Scholen in de uitverkoop
de misvatting van grootschaligheid
het grote slopen, de eerste toeristenwinkels
verdwaalde cruiseschepen in het laatste stukje polder.

Een nieuwe rivier zal kronkelen
en gondels zullen Sterrenburg bevaren.
Wat een prachtige bruggen in Dubbeldam
in Wielwijk zal de Seine stromen
want water verdeelt en brengt samen.
Restaurants op boten, concerten op het water
fantastische theaters, havens waar het wemelt
van schilders waar poëten naar het water staren.
Feestelijk verlichte hijskranen draaien op de maat van de muziek
ook torenflats doen mee in deze symfonie van licht
en kerkklokken barsten uit in gejubel.
Stralende vuurwerken verschijnen in de lucht.
Mensen in fluisterende boten voortgetrokken door zwanen
liedjes uit cafés en heimwee en de geur van mensen
en een berg waarachter de regenwolk blijft hangen
en altijd zon in de autovrije straten vol tafels met eten.

En hoog in de lucht een vliegtuig
waarin een man een grafiek tekent op een servet.
Onwetend van deze stad
niet van plan haar ooit te bezoeken.


Terug